Tarih boyunca stratejik konuma sahip olan ülkelerin kimi zaman avantaj kimi zaman da dezavantajları olmuştur. Afganistan bu cihetten incelendiğinde; doğuda Çin Halk Cumhuriyeti, batıda İran, kuzeyde Türkmenistan, Özbekistan ve Tacikistan, güneyde Pakistan’ın ortasında kalan önemli bir konuma sahiptir. Nitekim tarihin ilk dönemlerinden itibaren konumu itibariyle, İÖ. 6. yy.da Persler, î. yy.da Büyük İskender İmp. İS. 2. yy.da Hintler, 3. yy.da Sasaniler, 10. yy da Gazneliler, 12. yy da Cengiz Han, 14. yy.da Timur ve 15. yy.da Babür Şah İmparatorluğu vb gibi devlet ve imparatorluklar Afganistan’ı elde tutmak istemişlerdir. Yakın tarihimizde de bu tablo değişmemiştir. Rusya’nın Orta Asya’da ilerlemesi ve İran ile yakınlaşması, çıkarlarına ters düşen İngilizlerin 1838 yılında Afganistan’a ordu göndermesine sebeb olmuştur. Bu da İngiliz-Afgan Savaşlarının (1838-1842; 1878-1879; 1919) başlangıcı olarak tarih sayfalarına geçmiştir. Tabi ki savaşın başlamasıyla ülkedeki barış ve güven ortamı, yerini savaş ve huzursuzluğa bırakmıştır. Bundan rahatsızlık duyan halk da güvenli ve huzurlu bölgelere göç etmeye başlamıştır.